Sizden birinize ölüm gelip çattığı zaman, eğer geride bir hayır (mal) bırakmışsa, anaya, babaya ve yakın akrabaya meşru bir tarzda vasiyette bulunması -Allah’a karşı gelmekten sakınanlar üzerinde bir hak olarak- size farz kılındı. (DİB Meali)

Ayette geçen ibarenin şu şekilde çevrilmesi daha uygun olacaktır..

Oysa ayet; ölüm sarhoşluğuna kapılanlara değil, tam tersi çok genç yaşta olsa bile Allah’a iman eden birinin eğer mal mülk sahibi olmaya başlamışsa ve arkasında vasiyet edeceği birileri varsa, onun keyfini çatma düşüncesine kapılmadan yarın ölüm kendisine gelecekmiş gibi vasiyet etmesini bildirmektedir.

Bu durumda ibarenin anlamı; “içinizden birine ölüm geldiği zaman” değil “içinizden birine ölüm geleceği zaman” olmak zorundadır.

Aklı başında olsa bile yapacağı vasiyet özgür iradesiyle olmayacak ölüm baskısı ve korkusuyla olacaktır. Yani iradesi çok büyük baskı altında olacaktır. Ne İslam ne de en kötü beşerî bir hukuk sistemi böyle duruma düşmüş kişinin söyleyeceğini geçerli saymaz.

Eğer miras ayetini bu şekilde anlayacaksak, vasiyet etmek sadece birazdan öleceğini anlayanlar içindir deme zorunluluğu vardır. Konuyu ihtiyarlık sürecine girmek zaten ölüme yaklaşmak, ölüme her an hazır olmak demektir şeklinde te’vil etmenin de imkânı yoktur. Zira vasiyet edilecekler arasında kendisinden çok daha yaşlı olması gereken anne baba da bulunmaktadır.

"Tudlu" rüşvet vermek anlamında 2/180 ayetinde kullanılmıştır.