Müellif "elhamdülillah"ı geleneksel "hamd/övgü Allah'a mahsustur" karşılığı yerine "kusursuzluk-eksiksizlik-hatasızlık sadece Allah'a aittir" şeklinde okur ve bunu Kitab'ın ilk kelimesi sayarak temel argümanına dayanak yapar: Allah'a eksiklik ihtimali yükleyen soru, bu ilk kelimeye iman iddiasıyla çelişir.

Müellif Rab kelimesinin sıfat olarak en güzel kullanımlarından birinin Fâtiha'daki 'Rabbü'l-âlemîn' olduğunu, burada Rab'bin Allah'ın bir nitelemesi olarak geçtiğini söyler. Kaynak metin âyeti 'Fatiha suresinin ilk ayeti' diye anar (numara vermez); yaygın numaralandırmada bu âyet 1/2'dir, bu yüzden belirsiz işaretlendi. Meâl için açık sahiplenme işareti bulunmadığından alinti/belirsiz sayıldı.