Metalarını açıp nakit sermayelerinin kendilerine iade edilmiş bulduklarında, “Ey babamız! Daha ne isteriz? Bu sermayemiz bize iade edilmiş, ailemizin geçimini sağlarız, kardeşimizi de korur, ölçeği bir deve fazlalaştırırız, bu ölçek azdır.

Yüklerini açıp zahire bedellerinin kendilerine geri verildiğini gördüler. “Ey babamız! Daha ne isteriz? İşte ödediğimiz bedeller de bize geri verilmiş. Onunla yine ailemize yiyecek getirir, kardeşimizi korur ve bir deve yükü zahire de fazladan alırız. Çünkü bu getirdiğimiz az bir zahiredir” dediler. (DİB meali)

(12/65) Metalarını açıp nakit sermayelerinin kendilerine iade edilmiş bulduklarında, “Ey babamız! Daha ne isteriz? Bu sermayemiz bize iade edilmiş, ailemizin geçimini sağlarız, kardeşimizi de korur, ölçeği bir deve fazlalaştırırız, bu ölçek azdır.

Metalarını açıp nakit sermayelerinin kendilerine iade edilmiş bulduklarında, “Ey babamız! Daha ne isteriz? Bu sermayemiz bize iade edilmiş, ailemizin geçimini sağlarız, kardeşimizi de korur, ölçeği bir deve fazlalaştırırız, bu ölçek azdır.

(ehana) “kardeşimiz” (Yusuf 63 ve 65) dedikleri kardeşleri için, şimdi … “senin oğlun” demeye başlamışlardır. Onların bu iki yüzlü tavrı sure boyunca devam etmiştir.

Çuvaldaki paranın Yusuf’u köle olarak sattıklarında elde ettikleri para olduğunun bir başka delili de ayette geçen … “ölçeği bir deve fazlalaştırırız” ibaresidir.

Kendi yükleri arasına nasıl girdiğini bilmedikleri paraları bulduklarında … “Ey babamız daha ne isteriz, bu sermayemiz bize geri çevrilmiş” demişler, o paranın oraya nasıl girdiğini bilmeseler bile kendi aralarından hiç kimseyi hırsızlıkla suçlamamışlardır.

Nitekim ilk gelişlerinde babalarının yanına vardıklarında paralarını bulmaları şöyle ifade edilmişti … “metalarını açtıklarında nakit sermayelerini kendilerine geri verilmiş buldular.”

Yüklerini açınca sermayelerinin (Bidaalarının) kendilerine iade edildiğini gördüler. Dediler ki "Ey babamız! Daha ne isteriz; işte sermayemiz (Bidaa'mız), o da iade edilmiş. Ailemize yiyecek getiririz, kardeşimizi koruruz, bir deve yükü de fazla alırız. Bu tahsisat bize azdır."

Nitekim 65.ayette bu kardeşin bahsedilme sebebi açıklanmaktadır.… “kardeşimizi koruruz ve bir deve yükü daha fazla alırız. Çünkü bu ölçek bize azdır.” Bu durumda Yusuf parayla satmasına rağmen, tahılı her önüne gelene değil, ailedeki fert sayısına göre dağıtmaktadır.

Oğulların yüklerini bile indirmeden babalarını ikna etmeye giriştikleri daha sonra gelecek 65. ayette geçen … "metalarını açtıklarında sermayelerini olduğu gibi kendilerine geri verilmiş olarak buldular" cümlesinden anlaşılmaktadır.