Aşağıda çok muteber kabul edilen bir ulemanın Ali İmran suresinin 14. ayeti bağlamında söyledikleri şöyledir.

Bu müfessirimizin, “kadın” denilince kafasında ne canlandığını, daha doğrusu “kadın” denen varlığa nasıl bir değer verdiğini ise Âl-i İmrân Sûresi 14. âyet bağlamında söylenmiş şu sözlerden anlıyoruz: Yüce Allah; “Kadınlara” buyruğunda, insanların nefisleri onlara çokça arzu duyduğundan önce kadınları söz konusu ederek başladı. Çünkü kadınlar “şeytanın attığı kementler” ve erkeklerin fitneye düşmelerine sebeptir.

ذٰلِكَ مَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا وَاللّٰهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَاٰبِ

Bazı tefsircilerimiz Kur’an’da kadınlar, altın, gümüş gibi oğulların da imtihan olduğunu bildiren bazı ayetler olduğunu hatırlatarak, Yakup’un oğullarına aşırı bağlılığının O’nun şahsi bir içtihadı olduğunu, insan olması hasebiyle sevgisinin irade dışı bir şey olduğunu, Yakup’un da bundan uzak olmadığını, dolayısıyla insani duygularının ağır basarak Yusuf ve kardeşini diğerlerinden daha çok sevdiğini söylemişlerdir.